Alles

Hannah Degenaar woonde 8 jaar in Patrimonium te Wageningen.

Alles
Hannah Degenaar woonde 8 jaar in Patrimonium te Wageningen.

Ik ben nauwelijks binnen of Hannah begint over haar geliefde ‘kabouterhuisje’. Ze zag het in de krant en dacht: ‘Dat huisje wil ik hebben. Precies dát!’ En tot haar grote verbazing was er verder niemand die er ook zo over dacht. Toen ze voor het eerst binnen kwam voelde ze zich ‘waanzinnig welkom’. Alsof het heel het wezen van het huis haar omarmde. Welkom!

Als eerste ontmoette ze de overbuurman Tiemen en dacht: ‘Die moet ik ’n poot geven’. Zo gedacht zo gedaan. Een band was gesmeed. Tot op de dag van vandaag krijgt ze de krant van hem en stopt zij de gaten in zijn truien.

Als tweede ontmoette ze Barbara, de Surinaamse buurvrouw. Als zij niet al verhuisd was, zou ze nu nog steeds mee genieten van Hannah haar viool en pianospel. Een haast papieren muur scheidt hun huizen van elkaar.

Hannah is clown, zigeuner, muzikant, kunstenares en euritmist. Ze heeft ‘een fantastische tijd hier’ en vind het echt vreselijk dat haar huis moet worden gesloopt. Zo’n perfect huis dat aansluit bij wie zij is, zal ze niet snel weer vinden. ‘Neem alleen al dat puntdakje van de schuur ‘is toch om op te vreten zó schattig?’

Ze gaat het dus missen, het huis. En de boom aan de voorkant, die boom is haar vriend. Dus het huis en de boom… En de overbuurman… En de tuin. Met daarin de vijg, de rozen, de druiven, de vogels, de moestuin, de komposthoop en de deur naar de tuin van Barbara… Alles!

Related Stories

Het licht

Het licht

Het was het licht. Het zonlicht dat het huis doorscheen dat Frans en Marijke wist te overtuigen Witmondplein 20 te ...
Lees meer
Waarheen de weg ook gaat

Waarheen de weg ook gaat

Het is opgeruimd, ruim en schoon. Het ruikt zoet. Er hangt een afbeelding van de Hindoeïstische godin Lakshmi aan de ...
Lees meer
De wilgenzaailing

De wilgenzaailing

Iedereen is thuis, ze zitten met zijn met vieren rond de tafel, iedereen komt aan het woord en: voor iedereen ...
Lees meer
Het was toen zo

Het was toen zo

Pieter was de tuinman van Patrimonium! Pieter op z’n klompen, met zijn baard en ruitenblouse. Stien was minder opvallend. Ik ...
Lees meer
Thuis is een soort moeder

Thuis is een soort moeder

Dounia is op school. Ik zit op de bank. Samira pakt thee, koek en een grote lederen stoel en gaat ...
Lees meer
Thuis

Thuis

‘Ik geloof niet in het lot. Ik kwam hier en dacht: Hier wil ik nooit meer weg’ ...
Lees meer
Loading...