De tijd

De familie Bassie woonde 6 jaar in Patrimonium te Wageningen.

De tijd
De familie Bassie woonde 6 jaar in Patrimonium te Wageningen.

‘Als je zomers door het poortje de tuin in komt, dat is ècht thuis komen!’ Ik kom nu via de voordeur. Kinderspeelgoed staat netjes op zijn plek. Thee wordt gezet. Wanneer Matthijs in zijn enthousiasme van het vertellen zijn stem verheft wordt hij gedempt. Zachtjes, dochter Hadewych slaapt. Het is avond.

Ze kwamen zes jaar geleden recht van hun studentenflat naar hier, en konden alles van de vorige bewoners overnemen: fornuis, vloeren, stoelen, douche gordijn, bed, kast, servies, zwerfkat bij de voordeur, volière en vijver in de tuin. Die laatste twee hebben ze afgeslagen en de kat is na een paar weken bij de overbuurvrouw ingetrokken.

Sindsdien heeft de tijd niet stil gestaan. Hier begon hun gezamenlijk leven. Hier zijn ze getrouwd. Hier is hun eerste kind geboren. En nu zijn nummer twee en drie op komst en is het tijd voor meer ruimte. Ze vertrekken als volwaardig gezin.

Al is het op deze avond nog totaal onwerkelijk voor Marjolein en Matthijs om te bedenken dat ze later niet tegen hun dochter kunnen zeggen: ‘kijk, hier ben jij geboren’… Ook nu zal de tijd niet stil staan.

Related Stories

De tuin

De tuin

Geboren in Turkije, op zijn 15e naar Nederland gekomen, Arnhem, Wageningen, gewerkt, getrouwd, twee zonen, gescheiden, voogdij over zonen, slechte ...
Lees meer
De walnotenboom van buurman Piet

De walnotenboom van buurman Piet

Het is lunchtijd in huize van der Wielen. Van alle kanten komen ze aangefietst. Van school, kinderdagverblijf of werk. Ze ...
Lees meer
Een huis als een handschoen

Een huis als een handschoen

Ze doet open in ochtendjas. Was ze vergeten dat ik kwam? Nee zeker niet, ‘kom binnen!’. Ze is al uren ...
Lees meer
Thuis is een soort moeder

Thuis is een soort moeder

Dounia is op school. Ik zit op de bank. Samira pakt thee, koek en een grote lederen stoel en gaat ...
Lees meer
Niks dat beter voelt

Niks dat beter voelt

Ik kom binnen, een zoet schone geur komt mij tegemoet. Hondjes rennen nieuwsgierig, bang en blij om mijn benen heen ...
Lees meer
Thuis

Thuis

‘Ik geloof niet in het lot. Ik kwam hier en dacht: Hier wil ik nooit meer weg’ ...
Lees meer
Loading...