En natuurlijk de druif

Klarien Klingen, Leonardo en Rafael van den Berg woonden 3 jaar in Patrimonium te Wageningen.

En natuurlijk de druif
Klarien Klingen, Leonardo en Rafael van den Berg woonden 3 jaar in Patrimonium te Wageningen.

Ze hadden het niet nodig, het huis. Althans, niet direct. Maar de buurt vonden ze zo leuk. Zo sfeervol, met die oude huisjes. ‘Die volksheid’. Vooral de witte huizen. Het gaat ze om de locatie. Om de buren, de autoloosheid, de frambozen en bramen… en de druif. De druif die hen door de jaren heen kilo’s druiven heeft bezorgd. Ja, die druif, die gaan ze missen.

En binnenshuis? Het huis is niks, crap. Al is daar de zolder… ‘Dan heb je een huis, met een bovenverdieping en dan heb je óók nog een zolder!’ Maar nee, ze vinden het niet erg om dit alles achter te laten. Behalve dan de druif.

Dat grasveld en de speeltuin voor de deur. Dat hun zoontje Rafael daar met zijn drie jaar zonder toezicht met zijn even oude buurmeisje kan spelen. Dát gaat ze het meest aan het hart. Ja! En natuurlijk die druif.

Related Stories

Thuis

Thuis

Ruim vier jaar geleden trok ik bij Maarten in, aan de Talmastraat in Patrimonium. Een wijk met mensen van allerhande ...
Lees meer
Alles

Alles

Ik ben nauwelijks binnen of Hannah begint over haar geliefde ‘kabouterhuisje’. Ze zag het in de krant en dacht: ‘Dat ...
Lees meer
Het was hier gezellig

Het was hier gezellig

Hij was zijn sleutels vergeten, de dag van de foto’s. Een dag dat zijn huis al min of meer ontmanteld ...
Lees meer
Thuis is het aller belangrijkste

Thuis is het aller belangrijkste

Ze vind het hier fijn. Heerlijk rustig. Maar, ‘te veel kat!’ In haar cultuur is een kat een slecht teken ...
Lees meer
Er is hier niets veranderd

Er is hier niets veranderd

Zijn moeder is hier geboren. Ze is een tijd weg geweest, maar 23 jaar geleden kwam ze terug in dit ...
Lees meer
Thuis betekent rust

Thuis betekent rust

Het is vakantie, alle drie de kinderen zijn thuis. Gestationeerd achter iPad, spelcomputer en boven. De TV gaat uit. Het ...
Lees meer
Loading...