Er is hier niets veranderd

Karim Abdelkhaliqui woonde 18 jaar in Patrimonium te Wageningen.

Er is hier niets veranderd
Karim Abdelkhaliqui woonde 18 jaar in Patrimonium te Wageningen.

‘Ik ken iedereen en iedereen kent mij. Ik ben berucht in de buurt.’

Zijn moeder is hier geboren. Ze is een tijd weg geweest, maar 23 jaar geleden kwam ze terug in dit huis aan de Talmastraat. Vijf jaar later werd Karim geboren. Ze kunnen bij iedereen zo binnenlopen, en iedereen bij hen. ‘Het is net één groot huis samen’. Ze horen hier.

Nu staan ze op het punt van verhuizen. Karim blikt terug op zijn 18 jaar Patrimonium. ‘Er is hier niks veranderd sinds ik een ukkiepuk was.’ Op het fietsendakje in de achtertuin na is het hele huis precies zo als het was. Zoals zijn opa het voor zijn moeder in orde heeft gemaakt toen ze er kwam wonen. En dat is voor zijn moeder het meest pijnlijke aan de verplichte verhuizing… Dat al die dingen die haar vader nog voor haar heeft gedaan nu zullen verdwijnen.

De speeltuin gaat Karim het meest aan het hart. Hier heeft hij leren spelen, kattenkwaad uitgehaald... Hij kent de buurt van haver tot gort. Zowel in positieve als negatieve zin. Ooit voetbalde hij op hoog niveau, bij Vitesse en werd gescout door de KNVB. Maar hij mocht niet van zijn moeder. Hij heeft in die tijd zijn negatieve frustratie bot gevierd op de buurt. Totdat een jongen van de ‘speel-bus’ hem op een dag vroeg ‘eens mee te helpen in plaats van te zotte’. Sinds die dag is Karim de helpende hand van de wijk. Voor jong en oud. Zo’n jongen wens je iedere wijk toe. Fijn dat hij weer terug komt naar het nieuwe Patrimonium. Want zoals eerder vermeld: Karim hoort hier.

Related Stories

En natuurlijk de druif

En natuurlijk de druif

Ze hadden het niet nodig, het huis. Althans, niet direct. Maar de buurt vonden ze zo leuk. Zo sfeervol, met ...
Lees meer
Voor altijd in Patrimonium

Voor altijd in Patrimonium

Lang geleden , toen Gerard en Ria nog geen 8 jaar oud waren woonde ze al in Patrimonium. Zij op ...
Lees meer
De walnotenboom van buurman Piet

De walnotenboom van buurman Piet

Het is lunchtijd in huize van der Wielen. Van alle kanten komen ze aangefietst. Van school, kinderdagverblijf of werk. Ze ...
Lees meer
Kronkels

Kronkels

‘Wageningen is eigenlijk een hele rare plek’. De kronkels van het leven brachten Josien 11 jaar geleden naar het Wageningse ...
Lees meer
Een huis als een handschoen

Een huis als een handschoen

Ze doet open in ochtendjas. Was ze vergeten dat ik kwam? Nee zeker niet, ‘kom binnen!’. Ze is al uren ...
Lees meer
Fijn, fijn, fijn

Fijn, fijn, fijn

Zijn eerste herinnering aan de wijk: het is mooi weer. Er staat een vrouw een sjekkie te roken bij een ...
Lees meer
Loading...